Geody powstają w pustych przestrzeniach znajdujących się wewnątrz skał. Do takich pustek mogą stopniowo przenikać roztwory zawierające rozpuszczone składniki mineralne. W odpowiednich warunkach krzemionka zaczyna krystalizować na wewnętrznych ścianach pustki, a kolejne generacje kryształów stopniowo narastają w kierunku jej środka.

Jeżeli przestrzeń nie zostanie całkowicie wypełniona materiałem mineralnym, pozostaje charakterystyczna pusta komora pokryta kryształami. Właśnie dlatego po przecięciu geody możemy obserwować efektowne, skrystalizowane wnętrze, które z zewnątrz często pozostaje niemal całkowicie niewidoczne.

Jedną z najbardziej fascynujących cech geod jest ogromna różnica pomiędzy ich zewnętrznym wyglądem a wnętrzem. Niepozorna powierzchnia skały często nie zdradza ani wielkości znajdującej się w środku komory, ani tego, jak wykształciły się pokrywające ją kryształy.

Dopiero przecięcie lub naturalne rozłupanie geody odsłania jej wewnętrzną strukturę. Jedne okazy posiadają rozległe komory pokryte drobną, połyskującą druzą, inne natomiast mniejsze zagłębienia z większymi kryształami. Dzięki temu każda otwarta geoda stanowi swego rodzaju naturalną niespodziankę, której ostateczny wygląd można w pełni poznać dopiero po zajrzeniu do środka.